STEDELIJKE LANDSCHAPPEN

      Het verwondert mij als ik in de stad loop of daarbuiten en landschappen zie met gebouwen. Ik loop tussen mensen, die op zichzelf zijn en elkaar niet kennen. Hoe zien deze plekken eruit als de mensen achter de muren zijn verdwenen?

      In mijn werk bestaat een dualisme tussen de menselijke cultuur en de natuur in de vorm van het landschap. Ik maak daarbij gebruik van de tegenstelling tussen de strakke geometriche gebouwen en de sensitieve huid van olieverf.